ลังนับสิบใบ ใส่ของกองสุ่มอยู่หน้าห้องผ่านการเคลื่อนย้ายมาหลายบ้านแล้วแม่ถามเราว่า เมื่อไหร่จะจัดๆให้เสร็จๆไปผลัดมาที่จะเข้าไปข้องแวะ นับนิ้วดูก็ปาเข้าไปหลายปีแล้วแต่...ก็ทิ้งไม่ลง
ของที่กองสุ่มไว้ตรงนั้น แค่จัดมันไม่เสร็จหรอก เพราะมันเป็นกล่องบันทึกความทรงจำเปิดมาอาจเจอแค่กระดาษบางๆสักแผ่น แต่ก็เรียกวันคืนเก่าๆเรากลับมาได้ มันไม่ใช่แค่จัดของหรอกแม่ แต่มันคือการเผชิญหน้ากับความจริงบางอย่างที่ลึกๆแล้ว หัวใจเราโหยหา แต่เราก็กลัวที่จะเผชิญหน้ามัน แต่ถ้ายังต้องเดินไปข้างหน้าต่อไป ขอที่จะไม่รั้งมันเป็นภาระอีกต่อไปแล้วกองสุ่มทิ้งไว้ มีแต่ฝุ่นจะหมักหมมแล้วใจเรานั้นแหล่ะที่จะหมองมัว มัวววววจนเรากลัวไปเอง
edit @ 21 May 2008 20:13:40 by guguk
